Sneeuw op de synapsen - De ziekte van Alzheimer

Het is

het breken van het brein

het knarsen van de harsens

Zand, overal zand.

Er valt sneeuw op de synapsen,

stilte in het hoofd.

Of is het kilte?

Levend ben je heen.

Is dat nu een steen?

Was jij ooit mijn zoon?

We lachen naar de maan

terwijl we traag vergaan.

Ik ken niet eens de naam

van wie me’t liefste was. 

Alles wat ik was

ligt al in de as.